"Κι η ψυχή, αν θέλει να γνωρίσει τον εαυτό της, πρέπει να κοιτάξει μέσα στην ψυχή." ΠΛΑΤΩΝ, 'Αλκιβιάδης 133β'
Υφάντρες, σ'ένα ελληνικό χωριό το 1905.
Γυρίστηκε από τους α/φούς Μανάκη. Το 1ο βαλκανικό φιλμ.
Είναι όμως έτσι;
Είναι πράγματι το πρώτο; Το πρώτο βλέμμα;
Τα 3 φιλμ.
Το ταξίδι...
Μετάφραση εξ' ακοής: Αμάντα.
Νομίζαμε πως δεν θα ερχόσουν.
Λένε πως είσαι δύσκολος άνθρωπος.
Συγνώμη για τ' αγγλικά μου.
"Έχασες το δρόμο σου;"
"Η πλάτη μου....πιάστηκε."
"Πάγωσε."
"Σκέβρωσα σαν πουλί..."
"Παλιόκαιρος."
"Ο άνεμος έριξε τα καλώδια..."
"Δουλεύαμε όλη νύχτα για να τα φτιάξουμε."
"Βολέψου σαν στο σπίτι σου."
"Σπίτι μου..."
"Είμαστε ακόμα εδώ...."
"Πόσα σύνορα περάσαμε μέχρι να φτάσουμε..."
"Θες να φάμε μαζί;"
"Είναι αργά."
"Με περιμένουν."
"Καληνύχτα."
Πόσο άλλαξε η Φλώρινα....
Σε όλα....
Εκεί ήταν ένα στρατόπεδο....
Πότε;
Το χειμώνα έμπαζε νερά...
και το καλοκαίρι πνιγόσουν από τη σκόνη.
Μα... πότε;
Κάθε Σαββατόβραδο παίρναμε άδεια...
για 20 ολόκληρους μήνες....
500 φαντάροι.
500 στριμωγμένα κεφάλια....
που ποθούσαν μια ματιά απ΄τις κοπέλες.
Αλλά αυτές γελούσαν και προσπερνούσαν.
Γελούσαν και προσπερνούσαν.
Όχι πάντα, όμως.
Πριν πολλά χρόνια....
ήταν εδώ ένα σπίτι.
Είναι ακόμα εδώ.
Ο Δήμαρχος φοβάται να πάρει ευθύνες. Η πόλη χωρίστηκε στα 2.
Σε ψάχνουν οι δημοσιογράφοι.
Με εκπλήσει που παραμένεις τόσο ήρεμος.
Ανήκουστο! Πάμε να φύγουμε, μυρίζομαι μπελάδες.
Τσάμπα ήρθες εδώ.
Το βλέπω.
Θέλω να μείνω για προσωπικούς λόγους.
Αν ήξερες πόσο....
αλλά δε γίνεται....πρέπει να το ξεπεράσω.
Πάντα ονειρευόμουν πως το ταξίδι τελειώνει εδώ.
Δεν είναι περίεργο....;
Έτσι δε γίνεται πάντα....;
Το τέλος γίνεται αρχή.
Τι να πω; Έλειπες 35 χρόνια... Πολύς καιρός.
Η απόσταση...η νοσταλγία... σ' έκαναν να ξεχάσεις.
Η Βαλκανική πραγματικότητα είναι πιο σκληρή από την Αμερικάνικη.
Μπήκες σε βαθιά νερά τώρα.
"Αν κάνω ένα βήμα ακόμα, θα βρεθώ αλλού".
Σε περιμένει το ταξί σου.
Προσπάθησα να σε συγκρατήσω πάντως.
Ο λόγος αυτού του ταξιδιού φαίνεται τόσο γελοίος....
Εννοείς πως μου' γινε εμμονή; - Έτσι.
Σε έχει συνεπάρει η ιστορία των α/φών Μανάκη...
αλλά φτάνει μόνο αυτό;
Και κάτι ακόμα...
Η Ελληνική Ταινιοθήκη δεν καλύπτει τα έξοδά μας.
Νόμιζα πως κατάλαβες.
Είναι προσωπικό ταξίδι.
Δεν περίμενα να σε δω έτσι ξαφνικά....
νόμιζα πως είσαι όνειρο...
σε ονειρευόμουν όλα αυτά τα χρόνια....
Θυμάσαι το σταθμό του τρένου; Είχες γίνει μούσκεμα απ' τη βροχή.
Όπως τώρα....
Ο άνεμος λυσσομανούσε....
έφευγα αλλά είχα σκοπό να γυρίσω σύντομα...
και μετά χάθηκα....
περιπλανιόμουν στους δρόμους....
αν άπλωνα το χέρι μου, θα σε άγγιζα....
κι ο χρόνος θα γύριζε στο παρόν.....
Κάποια πράγματα με κρατάνε πίσω....
μακάρι να σου' λεγα "επέστρεψα!"
Κάτι όμως με κρατάει.
Το ταξίδι δεν έχει τελειώσει....
όχι ακόμα.
Μίρτε Ραμπέλια...."η σιωπή όλων".....
Η εικόνα σου είν' ακόμα θολή.....
ανέγγιχτη, όπως την άφησα....
Φεύγω στ' αλήθεια;
Συγνώμη....
Τι ψάχνετε;
Ποιος είστε;
Η Ελληνική Ταινιοθήκη μου ζήτησε να....
κάνω έρευνα για τις ταινίες των α/φων Μανάκη.
Μήπως ξέρετε την Ταινιοθήκη των Σκοπίων;
Δεν μπόρεσα να επικοινωνήσω μαζί τους.
Ψάχνω ένα ημιτελές φιλμ των α/φών Μανάκη.
3 μπομπίνες.
Μην ανησυχείτε, δεν προσπαθώ ν' αποδείξω κάτι.
Ευχαριστώ.
Το σινεμά των Μανάκη στο Μοναστήρι κάηκε το 1939.
Τα 2 αδέρφια χώρισαν.
Ο Γιάννης πήγε Θεσσαλονίκη κι ο Μίλτος έμεινε πίσω.
Ο Γιάννης πέθανε το 1954, κι ο Μίλτος...
πούλησε τα φιλμ στη Γιουκοσλαβική κυβέρνηση.
Αργότερα, τα φιλμ δόθηκαν στα Σκόπια.
Το θέμα είναι, που βρίσκονται τα ημιτελή μέρη των φιλμ.
Οι α/φοί Μανάκη κινηματογραφούσαν ανθρώπους....
προσπαθούσαν να καταγράψουν τη Νέα Εποχή.
Για πάνω από 60 χρόνια, κινηματογραφούσαν τα γεγονότα στα Βαλκάνια.
Με συγχωρείτε.
Ασχολούνταν με την πολιτική και με θέματα εθνών.
Άσχετα αν ήταν φίλοι ή εχθροί, ενδιαφερόντουσαν για τον κόσμο.
Πάντα μετακινιόντουσαν από άκρη σε άκρη.
Κατέγραφαν ήθη, έθιμα, καιρικές συνθήκες...
πολιτικές αλλαγές, επαναστάσεις...
εορτασμούς, Πρωθυπουργούς, επαναστάτες....
Όλα τα αμφισβητήσιμα.
Αντιθέσεις και συγκρούσεις στις περιοχές....
καθρεφτίζονται στη δουλειά τους.
Δεν απαντήσατε την ερώτησή μου.
Έχουμε το υλικό στα Σκόπια.
Εκτός απ' αυτό που ψάχνετε.
Αν τα είχατε, θα μου το λέγατε;
Ναι.
Το ξέρεις πως θα στο' λεγα.
Τώρα, θα στο'λεγα.
Δε θα κατέβεις;
Φτάσαμε στα Σκόπια.
Δε θες να μάθεις αν λέω αλήθεια; -Σε πιστεύω.
Που θα πας;
Φεύγει για Βουκουρέστι.
Άκου μια ιστορία...
Πριν 2 χρόνια, γνώρισα κάποιον στο Όσλο...
έκανε ταινία για αρχαιότητες....
Περιπλανήθηκα μαζί του...
και ένοιωθα δέος για όλα αυτά.
Ο κακομοίρης έπαθε κλονισμό...
από τη ερημιά, και τότε άκουσα έναν ήχο....
σα να έβγαινε απ΄τα έγκατα της γης.
Κοίταξα πάνω κι είδα ένα αρχαίο ελαιόδεντρο....
που αργοπέθαινε ολομόναχο....
Δίπλα του κείτονταν άγαλμα του Απόλλωνα....
φαινόταν τόσο ζωντανό....
Σύμφωνα με την παράδοση, εκεί ήταν ο τόπος γέννησης του Απόλλωνα.
Πάτησα το κουμπί της Polaroid μου....
Φωτογράφιζα εκστασιασμένος για ώρες....
αλλά δεν έβγαινε τίποτα.
Άλλαξα θέση και προσπάθησα ξανά.
Πάλι τίποτα.
Μόνο μαύρο αρνητικό εμφανιζόταν.
Σα να μη δούλευε η φωτογραφική μου.
Έβγαζα τη μία φωτογραφία μετά την άλλη....
κι έβλεπα κενές, μαύρες εικόνες.
Ο ήλιος έδυσε στη θαλασσα....
σαν να εγκατέλειψε το σκηνικό.
Ένοιωθα να βυθίζομαι στο σκοτάδι.
Όταν η Ταινιοθήκη μου πρότεινε την έρευνα....
δεν ήμουν πολύ πρόθυμος...
Θα τα παρατούσα, αλλά ανακάλυψα κάτι...
3 μπομπίνες φιλμ....
που δεν ήταν καταγεγραμμένες.
Δεν ξέρω τι μ' έπιασε τότε...
ένοιωσα ενοχλημένος...
Προσπάθησα να καταπνίξω το συναίσθημα, αλλά δεν μπόρεσα.
3 μπομπίνες.
Ίσως μια σπουδαία ημιτελής ταινία.
Ίσως η 1η ταινία...το πρώτο βλέμμα....
ένα χαμένο βλέμμα....μια χαμένη αθωότητα...
Μου' γινε εμμονή, σαν να ήταν δικό μου έργο.
Το δικό μου πρώτο βλέμμα.
Χαμένο εδώ και καιρό.
Υπάρχει πρόβλημα. Ελάτε μαζί μου για έλεγχο.
Δεν ήρθες εδώ με καλό σκοπό....
Τα έχω όλα εδώ.
Έχω εδώ αναφορά από τον Ιβάν Μάλεσκι....
Λεει για τους α/φούς Μανάκη.
Εδώ λέει πως οι α/φοί Μανάκη ήταν τρομοκράτες και αναρχικοί.....
και πως θεωρούνταν επικίνδυνοι για τη χώρα...
Άρα, δεν επιτρέπεται η οποιαδήποτε έρευνα....
που σχετίζεται με τον Γιάννη και Μίλτο Μανάκη.
Συνιστάται η καταστροφή του κινηματογραφικού τους υλικού....
Δεν καταλαβαίνω!
Σύμφωνα με την Βουλγαρική κυβέρνηση....
οι α/φοί Μανάκη, κάτοικοι Μοναστηρίου...
είναι προδότες και κατάσκοποι.
Που θα πας; -Φιλιππούπολη.
Να προσέχεις.
Τι έκανες τόση ώρα;
Είπα "Φιλιππούπολη":
Που θα πας τελικά; Βουκουρέστι ή Φιλιππούπολη;
Ο Γιάννης Μανάκης ερχόταν εδώ και κοίταζε τον ποταμό Έβρο.
Να κυλά στο Αιγαίο.
Για ποιο ποτάμι μιλάς;
Δεν καταλαβαίνω...
Δεν ξέρω τι μου συμβαίνει.
Άγγιξέ με....σώσε με...
Σόφια...
Νοβιϊσκα...
Τσερεβέντιακ....
Νικόπολις....
Γέφυρα των Βαλκανίων.
Τα σύνορα.
Βουκουρέστι...
Τι συμβαίνει;
Στο Βουκουρέστι, το 1905...
μας ενημέρωσαν πως....
μπορούμε ν' αγοράσουμε από Αγγλία κάμερες κινηματογράφισης....
Αυτό είναι δικαιολογία.
Γιατί ήρθαμε εδώ; Γιατί ήρθες εσύ;
Ήξερες πως δεν θα'παιρνες υλικό από τους Βούλγαρους.
Πως οι χώρες έχουν τεταμένες σχέσεις.
Η Ρουμανία επέλεξε την "άλλη πλευρά".
Οπότε, γιατί ήρθες;
Τα βήματά μου....
με οδήγησαν εδώ....
Γιαγιά!
Παππού!
Θεία Αντέλα!
Ο Βαγγέλης!
Η θεία Τζένη!
Ο θείος Νίκος!
Τα κορίτσια!
Όλη η οικογένεια!
Όλα έτοιμα; -Μάλιστα κυρία.
Η σούπα όμως "έκοψε" λιγάκι.
Πατέρα...πόσος καιρός πέρασε...
Χάνεις το χρόνο σου μάνα, ποτέ δε θα μάθω.
Μητέρα...
ποτέ δε χόρεψα μαζί σου...
Έρχομαι μητέρα.
Πάμε απ΄την Κοστάντσα στην Οδησσό.
Θα'ρθετε;
Μια στιγμή να ειδοποιήσω.
Πρέπει να κάνω ένα τηλεφώνημα.
Κι εγώ θα ψωνίσω για το ταξίδι.
Γιατί κλαις;
Κλαίω επειδή.....δεν μπορώ να σ' αγαπήσω....
Στις αρχές του 1905, στο Βουκουρέστι...
μάθαμε πως Αγγλία και Γαλλία βρήκαν τρόπο να κάνουν κινούμενες εικόνες.
Δεν το πιστεύαμε.
Έπρεπε να το πιστέψουμε γιατί είδαμε....
μία με τα ίδια μας τα μάτια.
Οι άνθρωποι κινιόντουσαν γρήγορα, σαν μαριονέτες...
αλλά δε μας ένοιαζε, ήμασταν ενθουσιασμένοι....
Ο Γιάννης ήταν τόσο ενθουσιασμένος...
δεν θα ησύχαζε αν δεν έπαιρνε αυτή τη μαγική μηχανή....
να τη φέρει στο Μοναστήρι.
Το ονειρευόταν μέρα νύχτα.
Πήρε το πλοίο για Λονδίνο.
Να βρει τους κατασκευαστές.
Τι σε κράτησε εδώ; Ο πόλεμος; Ο κίνδυνος;
Η ανάγκη για έντονη ζωή;
Ποιον ζητάτε;
Τον υπεύθυνο ταινιοθήκης. - Από δω.
Καλημέρα! Πως είστε;
Πριν χρόνια, το φιλμ φυλασσόταν στη Γιουκοσλαβία.
Αλλά χάθηκαν τα ίχνη του.
Είναι δουλειά του Μίλτου και του Γιάννη....
μάλλον η πρώτη δουλειά τους.
Αργότερα, μάθαμε πως βρίσκεται στο Σεράγιεβο...
είναι μεγάλης αξίας και ενδιαφέροντος...
Καταγράφει αξιομνημόνευτο υλικό.
Υλικό που αφορά σχεδόν όλες τις Βαλκανικές χώρες...
Κρίμα που ήρθατε μέχρι εδώ. -Ευχαριστώ.
Πως κατάφερες να περάσεις....
στην εμπόλεμη ζώνη, δεν είναι επικίνδυνο;
Ας πιούμε...στην υγειά της θάλασσας....
της ανεξάντλητης θάλασσας.... χωρίς αρχή και τέλος...
Στον Μορναί...στον Ντράιερ... στον Όρσον Γουέλς.
Εμείς ναι, αλλά αυτός όχι.
Πρέπει να πάω στο Σεράγιεβο.
Ξύπνα!
Να μη σε βρει εδώ η αστυνομία.
Φιλιππούπολη....
Έβρος...
Βουλγαρία...
Αιγαίο Πέλαγος.
Μάνα...
Γιαγιάκα...
Άντρούλη μου...
Τι σας έκαναν οι κακούργοι...
Γιατί το έκαναν;
Κακούργοι!
Δολοφόνοι!
Τι θα κάνω τώρα;
Ο στρατός κάνει περιπολίες.
Βάνια!
Βάνια μου!
Κοιμόμουν στη βάρκα όταν χτύπησα σε βράχο.
1-2 χτυπήματα...
και η βάρκα ακινητοποιήθηκε.
Για λίγο, άκουγα μόνο το νερό...
Μετά, ακούστηκε μια έκρηξη...
Υπόκωφος ήχος...
σα να έβγαινε από βαθιά.
Σήκωσα το κεφάλι μου...
Δεξιά κι αριστερά, τα κτίρια φλέγονταν.
Με κοιτούσαν τα άδεια παράθυρα...
Ο ορίζοντας είχε γεμίσει καπνό.
Είμαι στο Σεράγιεβο;
Ψάχνω τον...Ίβο Λαβί.
Τον ξέρεις;
Ψάχνω τον Ίβο Λαβί.
Εσύ είσαι;
Καλωσήρθες στο Σεράγιεβο.
Ήρθα από....πολύ μακριά...
Ψάχνω κάτι που έχεις εσύ.
3 μπομπίνες φιλμ των α/φών Μανάκη.
Έκανες τόσο δρόμο για αυτές;
Υποθέτω πως σε στέλνουν από το Βελιγράδι...
Ξέρεις ποιος μ' έστειλε;
Τόσος δρόμος για τα ημιτελή φιλμ...
Έκανες τόσο δρόμο, ψάχνοντας για κάτι....
που πρόκειται να χαθεί.
Πρέπει να' χεις μεγάλο πείσμα....
ή μήπως είναι απελπισία;
Όταν βρήκα τις μπομπίνες, ήμουν ενθουσιασμένος....
Ήταν μια μεγάλη πρόκληση....
Προσπαθούσα να τις μοντάρω για πολλούς μήνες...
μέχρι να φτάσω σε αποτέλεσμα.
Ατέλειωτα βράδια τις έβλεπα...
νόμιζα πως άκουγα μουσική....
Σχεδόν τα είχα καταφέρει...
χρειαζόταν μία ακόμα προσπάθεια για λεπτομέρεια....
Τότε, ξέσπασε ο πόλεμος κι έπρεπε να σώσω όλα τα αρχεία.
Έπρεπε να τα σώσω....
Αυτό το μέρος είναι η ζωή μου...
αλλιώς, δεν έχει κανένα νόημα...
με όλη αυτή τη σφαγή τριγύρω....
Αυτός ήταν ο κινηματοφράφος μας.
Έλα μαζί μου.
Πρόσεχε σε παρακαλώ.
Εδώ είναι τώρα η ταινιοθήκη μας.
Να ο θησαυρός μου.
Ντοκυμανταίρ...
"Φάλσταφ"...
Νικόπολις....
Κάθησε σε παρακαλώ....
Δεν έχεις δικαίωμα....
Στην αρχή νόμιζα πως όλα ήταν ένα όνειρο....
Τότε μαθεύτηκε πως ήταν χαμένα.
και τώρα είναι ένα βλέμμα που πασχίζει να δει στο σκοτάδι...
Δεν έχεις το δικαίωμα να τα κρατάς κλειδωμένα!
Αυτό το βλέμμα, είναι ο πόλεμος....
η ζωή κι ο θάνατος...
όλοι οι λόγοι.
Δεν έχεις...το δικαίωμα...
Είσαι κουρασμένος. -Είμαι εντάξει.
Έλα να ξαπλώσεις.
Προσπάθησε να κοιμηθείς... το χρειάζεσαι.
Έλα, ξάπλωσε...
θα τα πούμε αργότερα.. ή αύριο.
Δεν έχεις το δικαίωμα...
Καλημέρα...που είν' ο πατέρας μου;
Δεν καταλαβαίνω. -Ψάχνω τον πατέρα μου.
Εδώ ήταν, αλλά δεν ξέρω που είναι τώρα.
Θέλω να τον περιμένω. Έχω να τον δω μέρες.
Η σειρήνα θα χτυπήσει όπου να'ναι... μένουμε στην άκρη της πόλης.
Είσαι καλά;
Το πρόσωπό σου....
μου φαίνεται οικείο.
Σα να σε ξέρω χρόνια.
Σαν να σε ήξερα από πάντα.
Μα τι λέω.....
Συγνώμη γι΄αυτό που είπα.
Έτσι μου φάνηκε.
Πρέπει να φύγω.
Πες του πως τον περίμενα.
Πες του πως τον περιμένουμε.
Εις το επανιδείν!
Συγνώμη...μπήκα στο εργαστήριό σου...
αλλά..άκουσα το τραγούδι...
Είδα τα δείγματα...
Είχες δίκιο...τα είχες σχεδόν καταφέρει.
Νοιώθω συγκινημένος....νομίζω...
Τρέμεις. Μάλλον έχεις πυρετό.
Άλλη μια προσπάθεια...
Μια ακόμα φορά. -Να πιεις κάτι ζεστό.
Καλωσήρθες στο "πνεύμα."
Είχες δίκιο.
Εξ' άλλου....τι είμαι;
Ένας συλλέκτης βερνικωμένων κουτιών.
'Ελα να δεις.
Πρέπει να περιμένουμε να ετοιμαστεί.
Πήγαινε, δε σε χρειάζομαι!
Είναι έτοιμο!
Ευχαριστώ για τη βοήθεια.
Θέλει μόνο λίγες ώρες.
Άκουγα βήματα.
Και φωνές, έξω. Εδώ και ώρα.
Και το αγόρι χάθηκε.
Μην ανησυχείς, είναι καλά.
Πηγαίνει στην οικογένειά του.
Ίσως έρθει σήμερα ή αύριο.
Βήματα και φωνές; Αυτό δεν είπες;
Η ομίχλη.
Εδώ, η ομίχλη είναι φίλη μας...
Σου φαίνεται περίεργο; Μόνο τότε η πολη έχει κανονικούς ρυθμούς.
Σχεδόν όπως ήταν. Οι σκοπευτές φεύγουν...
δεν έχουν ορατότητα. Γι αυτό, το γιορτάζουμε.
Πρέπει να γιορτάσουμε και για τα φιλμ.
Μία πρώτη ματιά των αρχών του αιώνα....
επιτέλους ελευθερώθηκε, στο τέλος του αιώνα.
Δεν είναι σημαντικό γεγονός;
Η ορχήστρα σου...φωνες Κροατών Σέρβων και Μουσουλμάνων...
βγαίνουν όταν σταματάνε τα πυρά.
Πηγαίνουν από μέρος σε μέρος...
Πρέπει να φύγουμε σύντομα. Θέλω να γνωρίσεις τους δικούς μου.
Ίσως πάμε βόλτα στο ποτάμι.
Γλυκιά Ιουλιέττα, λαμπρή σαν τον ήλιο....
αρνήσου τον πατέρα σου, γλυκό μου φως....
"Καληνύχτα"....
"Γλυκιέ μου ήλιε, πρέπει να σε καληνυχτήσω..."
"Μέχρι αύριο."
"Κοιμήσου γλυκά μάτια μου"....
"Εγώ θα κοιμηθώ ήρεμα."
"Θα μιλήσω στον πατέρα μου..."
"και στο όνειρό μου θα'μαστε μαζί".
Χορεύουμε;
Δεν περίμενα να χορέψω στο Σεράγιεβο!
Βλέπεις κέφι που κάνουμε εδώ;
Περίεργο.
Το χορτάρι λαμπυρίζει κάτω απ΄το χιόνι.
Μοιάζει με πρώιμη άνοιξη.
Ο ψίθυρος του ανέμου...
φέρνει τη μουσική από την πόλη.
Ντάσο; Δεν τους βλέπω... Ντάσο! Γυρίστε!
Μην απομακρύνεστε!
Βίντε! Ντάσο! Δεν φάγατε το φαϊ σας!
Θα χορέψουμε;
Μείναμε πίσω. Θα μας χάσουν οι άλλοι.
Φαίνεσαι ανήσυχος.
Κάποιες στιγμές βλέπω σκιές στα μάτια σου....
Όχι....Απλά είμαι κουρασμένος.
Ήταν μακρύ το ταξίδι.
Λαχταρούσα τόσο για να δω το βλέμμα...
Ότι κι αν συμβεί, μην απομακρυνθείς.
Τι συμβαίνει;
Δεν επιτρέπεται να συγκεντρώνεστε εδώ.
Συλλάβετέ τους!
Θεωρείστε κατάσκοποι.
Μα τι λέτε; - Αφήστε με!
Τα παιδιά μου....τα παιδιά μου....
Ντάσο...Ντάσο...
Πετάξτε τους στο ποτάμι!
Αυτούς εδώ, αποτελειώστε τους με μια σφαίρα στο κεφάλι.
Όταν επιστρέψω....θα έχω διαφορετικό βλέμμα...
Διαφορετικό βλέμμα....
Ο ερχομός μου θα΄ναι απρόσμενος....
Όταν με δεις, θα πεις "Δεν είσαι αυτός!"
Κι εγώ θα σου δώσω σημάδια... και θα με πιστέψεις.
Θα σου πω για τη λεμονιά στην αυλή....
Το παράθυρο που βλέπει προς το φεγγαρόφως....
Και μετά, θα σου πω τα σημάδια του κορμιού σου.
Σημάδια αγάπης.
Και καθώς θ' ανεβαίνουμε στο δωμάτιό μας....
Θ' αγκαλιαζόμαστε σφιχτά....
Κι ανάμεσα στον πόθο μας, θα σου πω για το ταξίδι μου.
Όλη τη νύχτα....κι όλες τις επόμενες νύχτες.
Ανάμεσα στα αγκαλιάσματά μας. Ανάμεσα στον πόθο μας.
Θα σου λέω την περιπέτειά μου. Την ατέλειωτη ιστορία μου.
Μετάφραση εξ' ακοής: Αμάντα.